Geçtiğimiz haftaların birinde DAÜ'de okuyan lise arkadaşımı görmeye Mağusa'ya gittim. Güzel ve eğlenceli geçen birkaç saatlik sohbetten sonra bir arkadaşı bizi görüp yanımıza oturdu. Gergin ve sinirli görünüyordu ama pek çaktırmak istemedi başlarda. Bir süre sonra arkadaşım, Hece de psikoloji okuyor hem de ODTÜ'de, dedi. Arkadaşı bir iki saniye durduktan sonra bak madem psikologsun, dedi -ki değilim henüz birinci sınıf öğrencisiyim- hemen ardından kız arkadaşıyla olan sorunlarını anlatmaya başladı:
'' Bu kız Antep'te biraz muhafazakar bir yerde büyümüş, hep baskılanmış anlayacağın, bu sene buraya geldiğinde de ipi salınmış boğaya dönmüş. Açıldıkça açıldı, ya açılmaya da devam ediyor, ben öyle baskıcı kısıtlayıcı bir insan asla değilim ama bu kızı durduramıyorum.'' Mesela açılmak derken nelerden kastediyorsun, dediğimde, erkek arkadaşları olmasına engel olmuyorum hatta şort bile giymesine izin veriyorum dedi. Gülmemek için zor tuttum kendimi ve kız için de üzüldüm. ''Ben sinirleniyorum biraz sıkıntım var mı diye doktora gittim doktor ben deli miyim diye sordum değilsin dedi bana, sence de deli değilim dimi yaptıklarımda yanlış bir şey yok o yanlış.'' Nutkum tutuldu, ne diyeceğimi bilemedim, o da onaylamayacağımı anlamış olacak ki bir şey söylememi beklemeden neyse, dedi; ben kalkayım da sizi daha fazla sıkmayayım görüşürüz.
